تنم از حادثه زخمی ودل از غصه شکسته

مثل اون پرنده ای که روی شاخه ای شکسته

من مسافری غریبه ، راهی یه راه دورم

توی کوچه ها می شم گم تا که نشکنه غرورم

ناجی شکسته بالم که تو تنهایی نشستی

منو از غصه گرفتی ،خودت از غصه شکستی

پربغض وگریه بودم تورسیدی تا بخندم

بی تو ای سعادت محض،دل به جاده هامی بندم

راهی یه راه دورم،کوله بار عشق وتبسم

دیگه از خودم بریدم،دیگه از آینه خستم

تویی کعبه وجودم،دورچشمای تو گشتم

نکن از دلم گلایه ، باید از تو می گذشتم

نمی خوام باز غمم رو روی شونه هات بگیری

نمی خوام مثل پرنده توی یه قفس بمیری

ای بهار آبی عشق، کاش تو مهربون نبودی

توی این غریبه بازار تویه همزبون نبودی

لحظه گذشتن از تو"لحظه آخر دیدار"

واسه تو از تو گذشتم"همینه معنی ایثار"